ویتالیک بوترین می‌گوید: «هگوتا» (Hegotá) ممکن است آخرین هارد فورک «عادی» اتریوم باشد
ویتالیک بوترین، هم‌بنیان‌گذار اتریوم، اظهار داشت که ارتقای «هگوتا» (Hegotá) ممکن است آخرین هارد فورک «عادی» این شبکه باشد، پیش از آنکه توسعه آن به سمت فناوری‌هایی مانند STARKهای بازگشتی (recursive STARKs)، تایید رسمی خودکار، اجماع بهینه‌سازی‌شده و رمزنگاریِ مقاوم در برابر کوانتوم حرکت کند.
روز یکشنبه، بوترین گفت که هگوتا که برای سال ۲۰۲۷ برنامه‌ریزی شده، احتمالاً آخرین ارتقایی خواهد بود که ویژگی‌ها و فناوری‌هایش برای کسی که با اتریوم در سال ۲۰۱۵ آشنا بوده، همچنان قابل شناسایی است.
او گفت «PeerDAS» که به گره‌ها (Nodes) اجازه می‌دهد در دسترس بودن داده‌ها را به‌جای دانلود کردن همه چیز، با نمونه‌برداری از بخش‌هایی از داده‌ها تأیید کنند، آغازگر گذار اتریوم «از یک بلاک‌چین ساده به چیزی بسیار قدرتمندتر» بوده است.
بوترین این گذار را تکامل اتریوم به یک «کامپیوتر جهانی رمزنگاری‌شده» توصیف کرد؛ تغییری که از مدلی که در آن گره‌ها صرفاً تراکنش‌ها را دانلود و بازاجرا می‌کنند، به معماری‌ای می‌رسد که بلاک‌چین‌ها را با تاییدات رمزنگاری، حریم خصوصی و اجزای غیرمتمرکز خارج از زنجیره (Offchain) ترکیب می‌کند.
این تغییر می‌تواند شیوه ساخت برنامه‌های کاربردی در اتریوم را دگرگون کند؛ به این صورت که محاسبات بیشتری به خارج از زنجیره منتقل شده و از لایه پایه (Base Layer) برای تأیید نتایج، تسویه تراکنش‌ها و حفظ دسترسی به وضعیت مشترک روی زنجیره استفاده شود.
«کامپیوتر جهانی» اتریوم چگونه ممکن است باشد؟
پست بوترین بحث‌هایی را در مورد اینکه چه مقدار از محاسبات و وضعیت‌ها باید در نهایت به خارج از زنجیره منتقل شوند و اتریوم با تکامل شبکه باید چه چیزی را مستقیماً مدیریت کند، برانگیخت.
بارنابه مونو (Barnabé Monnot)، محقق اتریوم، گفت که انتقال محاسبات به خارج از زنجیره در حالی که نتایج بر روی زنجیره متعهد (Commit) و اثبات شوند، می‌تواند حجم کاری مورد نیاز شبکه را به‌شدت کاهش دهد و امکان فعالیت گره‌های سبک‌تر را فراهم کند.
با این حال، مونو استدلال کرد که یک «کامپیوتر جهانی» همچنان باید سوابق مهمی را که برنامه‌های کاربردی به آن‌ها وابسته‌اند، مستقیماً روی زنجیره نگه دارد. او گفت انجام این کار به کاربران اجازه می‌دهد ببینند چه اتفاقی در حال رخ دادن است و بدون تکیه بر سرورهای خارجی یا واسطه‌ها، مستقیماً با برنامه‌ها تعامل داشته باشند.
یک مفسر با نام مستعار «Cryptographic» گفت که این معماری می‌تواند توانایی برنامه‌های امور مالی غیرمتمرکز (DeFi) را گسترش دهد؛ به این صورت که امکان انجام محاسبات پیچیده‌تر در خارج از قراردادهای هوشمند فراهم شده و اتریوم تأیید می‌کند که تراکنش‌های حاصل، با قوانین پروتکل مطابقت دارند.
این مفسر گفت که وام‌دهی در دیفای یک نمونه است؛ جایی که تحلیل وثیقه، مسیریابی نقدینگی یا تطبیق وام‌گیرندگان و وام‌دهندگان می‌تواند در خارج از زنجیره اتفاق بیفتد و سپس اتریوم نتیجه را تأیید و تسویه کند.
گابریل شاپیرو، وکیل حوزه رمزارز، در مورد میزان تقاضا برای سیستم‌های مبتنی بر اثبات (Proof-based) در مقایسه با مدل‌های سنتی مبتنی بر اعتماد، تردید ایجاد کرد. او گفت که بسیاری از خدمات مالی موجود، به‌جای تکیه بر تأیید رمزنگاری مداوم، بر شهرت، مقررات و اجرای قانونی متکی هستند.
